100 dagen de natuur in – week 2: evolutie en genezing

Help! Elke dag wil ik veel liever buitenspelen en heb ik geen tijd meer voor het schrijven van mijn blog. Dit is hoe de weken zich nu karakteriseren. Van dat plannen dat ik vorige week voorstelde is dus nog niet zoveel gekomen. Het wordt echter wel steeds meer een gewoonte om elke dag lekker buiten te zijn. Vandaag vertel ik jullie over week 2 van mijn challenge om 100 dagen de natuur in te gaan. Ik bezocht mijn oude vertrouwde duinen met mijn derde gast van deze challenge, ontdekte een nieuw park, en doolde ziekjes door de uiterwaarden.

Dag 8: wriemelbeestjes en bezoek uit Amsterdam

Op deze mooie, zonnige zaterdag kwam mijn vriendin Judith uit het drukke Amsterdam naar de Kennemerduinen gevlucht om onder het wandelen lekker bij te kletsen. Mijn mede-antropoloog en oud-bestuursgenootje houdt net zoveel van reizen, bergen en beren als ik. Voordat ze kwam had ik de tijd om even rond te scharrelen in het bezoekerscentrum bij ingang Koevlak. Het heeft een heel leuk winkeltje en een informatiecentrum. Hier hebben ze een opgezette wisent, want die hebben een beschermd plekje in de duinen gekregen – een van de drie plekken in Nederland waar dit zo is. een van deze 100 dagen komen de wisenten hopelijk nog aan bod.

100 dagen de natuur in week 2

Tuinschalebijter

Met Judith wandelde ik 3 uur door de Kennemerduinen, van ingang Koevlak naar het Vogelmeer en terug. We zagen allemaal wriemelbeestjes, die ik later heb opgezocht in een van onze duizend naslagwerken over de natuur. Een kever met een prachtig paarse randje bleek een Tuinschalebijter te zijn (galgje weer) en de ander was een Grote Tweestreep miljoenpoot. Verder zagen we vooral heel veel vinkjes en bij het vogelmeer – behalve de horde aalscholvers – ook een kievit. Op de terugweg schrok Judith plotseling op: een slang! Nee, Judith, een hazelworm – hagedisje zonder poten, rare wending van de evolutie. Toch kan je de schrik inderdaad maar moeilijk onderdrukken – angst voor slangen is volgens de milieupsychologie een aangeboren evolutionaire reactie van de mens te zijn. Daar moet ik nog even overheen socialiseren.

100 dagen de natuur in week 2

Grote Tweestreep miljoenpoot

100 dagen de natuur in week 2

Vogelmeer – NP Zuid-Kennemerland

100 dagen de natuur in week 2

Dag 9: mag ik hier lopen?

Op dag 9 liep ik door het Brouwerskolkpark aan de rand van het Ramplaankwartier in Haarlem. Ik had niet zoveel tijd en ik was gestrest, dus ik zou een kort rondje lopen en weer terug. Totdat ik langs een paadje liep die zowaar dwars door het losgeknipte hek heen ging. Een deel van het Brouwerskolkpark is altijd afgesloten geweest voor bezoek omdat het een privé landgoed was. Nu leek het er echter op dat je er naar binnen mocht (soort van). Met de sprookjesachtige bospaadjes leek het te mooi om niet te belopen, en bovendien: een nieuwe plek om te ontdekken! Ik kwam iets later dan gepland en een stuk minder gestrest thuis.100 dagen de natuur in week 2

Dag 10 t/m 14 – genezing in de uiterwaarden

Op dag 10 en 11 was ik ziek. Onderzoek heeft echter aangetoond dat de natuur een positieve werking heeft op herstel van ziekte. Ik kon dus meer redenen verzinnen om wel naar buiten te gaan dan niet. Op dag 10 kon ik echter niet zo lang op mijn benen staan, dus na een kwartiertje naar het riet staren in de uiterwaarden, moest ik toch weer terug naar huis. Op dag 11 ging het overdag wat beter en liep dwars door een fikse hagelbui de uiterwaarden in. Als beginnend vogelaar zijn er nog veel ‘eerste keren’ voor vogeltjes, en dat zorgt voor heel veel blijdschap als je ze met je camera kan vastleggen (ook al zijn de foto’s kwalitatief niet zo speciaal): een mannetjes rietgors, een visdiefje, een boomkruiper en bergeenden. Dit wandelingetje ging wel ten koste van mijn resterende energie en ik lag de rest van de dag op de bank.

100 dagen de natuur in week 2

Rietgors – mannetje

100 dagen de natuur in week 2

De Rijn

Op woensdag kon ik echter weer normaal functioneren en wandelen en zelfs koningsnacht vieren (toch die genezingskracht van de natuur, hè). Op donderdag en vrijdag liep ik ook in de uiterwaarden en zag ik een torenvalk, een vrouwtjes rietgors, kuifeenden, fazanten, een oeverloper, een buizerd en een zilverreiger. Ook maakte ik een foto van een ‘gewone’ wilde eend, die me zo raakte omdat hij zo’n persoonlijke blik heeft. Het bijzondere in het gewone laten zien, dat is magie.100 dagen de natuur in week 2
Inmiddels ben ik een beetje gaan spelen met mijn telelens. De foto’s worden zo scherp dat ik gemakkelijk later nog in kan zoomen en er zowel telefoto’s als macrofoto’s mee kan schieten. Ik leer mijn camera steeds beter kennen en ga vanaf nu meer werken aan mijn fotografieskills. Toch merk ik wel dat ik ook een verrekijker mis. Heb al tips vergaard, maar dat wordt nog even sparen. Papa, mag ik jouw verrekijker even lenen?

100 dagen de natuur in week 2

Schietwilg

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *