100 dagen de natuur in – week 3&4: nature is cheaper than therapy

In een wanhopige poging een beetje bij te blijven met posten voeg ik week 3 en 4 samen. Ik ga het schrijven vanaf nu een beetje anders doen, in het kader van: al doende leert men. Wat voor veranderingen merk ik bij mezelf na 4 weken elke dag de natuur in? Wat voor bijzondere dingen heb ik gezien? Waar ben ik allemaal geweest? Wie waren mijn gasten deze weken? Op deze vragen zal ik jullie antwoord geven.

The nature fix

Laten we maar beginnen bij het belangrijkste: wat doet 4 weken in de natuur met je? Of in ieder geval: met mij? Het antwoord is lang, dus laat ik maar beginnen met het volgende: elke dag de natuur in brengt na 3 weken al zo ontzettend veel goeds! 100dagendenatuurin

Laten we beginnen met de allergrootste beneficiaire van dit gebeuren: mijn mentale gezondheid. Nog nooit heb ik me zo lekker gevoeld als na 3 a 4 weken elke dag natuursnuiven. Waarom?Allereerst is mijn stressniveau gedaald tot nul (wat kleine momentjes daargelaten, maar ook die zijn in intensiteit en aantal afgenomen). Ik ben ultiem ontspannen, dagelijkse spanningsmomenten hebben nauwelijks vat op mij en ik heb zo-veel ruimte in mijn hoofd. Waar ik vroeger een extra taak op een dag soms als ‘teveel’ kon ervaren, kan ik nu taakjes stapelen alsof het niets is. Artikeltje nakijken? Doen we even. ‘Zal ik de OV-kaart meteen even voor je aanvragen?’ – geen probleem. Ik heb weer zin om energie te steken in dingen naast mijn studie.

100dagendenatuurinSterker nog: mijn studie is op prioriteitsplek nummer 2 komen te staan. De natuur is belangrijker geworden. Dat betekent niet dat ik niet mijn best meer doe; het betekent dat natuur nu altijd als eerste ‘on my mind’ is. En de rest volgt vanzelf wel. Heerlijk, want dit is nog nooit eerder gebeurd. Daarnaast word ik vanzelf creatiever: ik kom met nieuwe ideeën, ga tekenen, ga meer lezen en maak makkelijk verbanden in mijn leven. Hoe dit allemaal precies in z’n werk gaat, is prima te verklaren met milieupsychologie. Daar zal ik een aparte blogpost aan besteden:) Voor mijn tentamen milieupsychologie heb ik overigens ook een dag interactief geleerd – ‘pas de concepten toe op de omgeving die je nu voor je hebt’, werkte erg goed.

100dagendenatuurin

Interactief studeren

Verder zie ik ook spieromlijningen die er vroeger niet waren (jippie!) en voel ik me energieker en ga ik veel later naar bed (omdat ik maar niet moe ben). Ook worden mijn haren steeds een beetje blonder en krijg ik al een kleurtje op mijn gezicht – iets wat normaal veel later in het jaar gebeurt.

100dagendenatuurin
Ook leer ik steeds meer van mijn omgeving: ik ken nu al meer vogels en ontdek steeds nieuwe soorten. Ik leer ook langzaam vogelzang, al vind ik dat nog wel lastig te trainen. Verder zoek ik altijd mijn plantjes, dieren en insecten op, zodat ik daar ook telkens meer van leer. Ik zie nu ook makkelijker verschillende levensvormen als ik een blik werp op een plek – muisjes zijn zo gespot en een boomklever op een tak is ook geen probleem. Ik voel me steeds meer verbonden met alles om me heen, omdat ik er ook steeds meer van begrijp en onderscheid.

Oude plekjes, nieuwe avonturen

Ik ben weer op onderzoek uit gegaan deze afgelopen weken. Allereerst ben ik de Wageningse Berg meer gaan ontdekken. Je kan vanaf de uiterwaarden omhoog klimmen langs de trappetjes en kiezen voor de richting stad of het Arboretum Belmonte. Het Arboretum komt later in mijn 100 dagen nog eens aan bod. Ik zag heel veel leuke wantsen, veldmuisjes (de ene dag een levende, de volgende dag een dode; ik hoop niet dat het dezelfde was…); vlinders (vooral die prachtige dagpauwoog); en weer een Rijntijger bij een violet-parelmoer hemel.

100dagendenatuurin

100dagendenatuurin100dagendenatuurin
Daarnaast ben ik voor het eerst (zeg ik met een beetje schaamrood op mijn wangen) op de Grebbeberg geweest. Ik heb de berg eerst met mijn mountainbike getrotseerd, voordat ik erachter kwam dat hij ook vanaf onder te voet bereikbaar is. De Grebbeberg beviel me ook heel goed, met een statige beukenlaan, uitzichten over het rivierlandschap en Rhenen, en de geur van het bos. Soms wilde ik dat ik een flesje boslucht mee naar huis kon nemen Het was wel wat te druk naar mijn smaak, zelfs voor een maandagmiddag.100dagendenatuurin

100dagendenatuurin

Tot slot ging ik op fietsavontuur met Carlijn, waarbij we via Renkum richting Ede en toen door Bennekom naar huis reden. We hebben geknuffeld met paardjes en door heerlijke bossen gefietst.

Mijn vertrouwde plekjes heb ik ook bezocht: Elswout, De Kennemerduinen (hoewel ik wel een paardenpad volgde en dus op nieuwe plekken kwam:) ), de uiterwaarden en de Blauwe Kamer. Ik zag onder andere een grote bonte specht die lekker op hekjes zat te timmeren en deed mijn best om verschillende bijtjes (onder andere de ‘gewone sachembij’) en hommels te fotograferen.

100dagendenatuurin100dagendenatuurin

Te gast 

Steeds doet het me weer plezier om met andere mensen op avontuur te gaan! Inmiddels heb ik al afspraken gemaakt met verschillende mensen uit mijn klas en vrienden. In de derde week was het de beurt aan mijn lieftallige huisgenootje Julia. We zouden samen even een half uurtje vogels kijken in de Blauwe Kamer – dat werd een dikke twee uur en ik kwam bijna te laat voor mijn afspraak (en dat vond ik heerlijk! zie bovenstaande). Ik was voornamelijk bezig met het fotograferen van de runderen; Julia stond met verrekijker in de aanslag. Mooiste ervaring van de dag: een kraanvogel spotten met het blote oog!

100dagendenatuurin

Julia

100dagendenatuurin

De volgende dag ging ik op stap met Melvin, een van mijn antropologievrienden. Inmiddels had ik de verrekijker van mijn vader geleend en we waren allebei gewapend met een veel te dure camera. Zoals eerder gezegd namen we een paardenpaadje en praatten we over de zin van het leven. Een heerlijke 3 uur banjerden we rond. Mijn eerste momenten als natuurgids deden zich voor: dat is nou een ‘Veronica’ – ook wel mijn tweede naam; en dat is een kievit en dat een kwikstaart. Langzaam aan kom ik er wel.

100dagendenatuurin

Melvin

100dagendenatuurinEen week later fietste ik met Carlijn door de bossen en praatten we over je passie vinden. Zoals jullie inmiddels misschien wel door hebben, heb ik die van mij al gevonden (natuur). Maar hoe vind je je passie (o.a. binnen je studie)? Mijn advies was: prime je gedachten met informatie over onderwerpen die je interessant vindt. Ga vervolgens, tegen je natuur in, juist niet proberen om overmatig relaties te trekken tussen onderwerpen en eindeloos door te denken (ook wel systeem 2 genoemd in de psychologie). Neem rust, ga iets creatiefs doen of ga de natuur in. Zo geef je je intuïtie (ook wel systeem 1 genoemd) de ruimte om onbewust verbanden te leggen en krijgt je creatieve denkvermogen de mogelijkheid om met het juiste te komen!

100daysinnature

Carlijn

Dezelfde avond gaf mijn huisgenootje haar afscheidsetentje. Dat betekende een ijsje halen en door de uiterwaarden en op de Wageningse berg wandelen met hele leuke mensen: Julia, Jochem, Joris en Helena. Wat een perfecte avond was het: een ondergaande zon aan de ene kant, een volle maan aan de andere, en een lepelaar die er vrolijk tussendoor vloog. Ook zagen we een groene kikker, hoorden we een sprinkhaan zanger en: we zagen een… BEVER! Die zwom zomaar even voorbij (de beverburcht was ernaast – die had ik ook nog niet eerder gezien). Mijn eerste bever – een prachtmoment!100daysinnature

Inmiddels ben ik alweer in week 5 beland en heb ik mijn eerste gast vanavond alweer op bezoek. Verder ga ik komend weekend naar het Living Village Festival. Benieuwd hoe dat is? Je leest het allemaal in mijn volgende blogpost.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *